De weg van spiegelbijeenkomst naar cocreatiesessie op 24 maart a.s..
Op 27 januari organiseerde de Strategiegroep van de Watergeuzen een spiegelbijeenkomst in het clubhuis. Het was druk met meer dan 30 betrokken leden. Er was soep, er werd levendig gediscussieerd en er was appeltaart bij de koffie. Kortom, het was gezellig!
Het doel was om de leden van onze vereniging mee te nemen in de ideeën over de toekomst van de vereniging. Zo'n groep kan wel leuke plannen maken, maar in onze vereniging willen we onze leden ook verenigen en dus ‘eigenaar’ maken van de toekomst van de Watergeuzen.
Het gonst van de activiteiten binnen de vereniging. Zo was er zondag 25 januari een dag gepland in het clubhuis waar leden (en ook niet-leden) konden deelnemen aan een cursus SRC, verzorgd door Geert-Jan Smolders van Aquaplanning, direct gevolgd door een examen. SRC staat voor Short Range Certifcate en is de Engelse variant op onze Nederlandse Marcom-B. In de wandelgangen wordt dit een Marifooncertificaat genoemd, maar het is meer: evenals bij Marcom-B mag je met het SRC ook andere apparaten en opsporingsmiddelen bedienen die vallen onder het internationaal vastgelegde GMDSS (Global Maritime Distress and Safety System). In Nederland kennen we overigens ook het Basiscertificaat Marifonie, maar daarmee mag je alleen een binnenvaartmarifoon bedienen.
Als je een boot (of een auto) koopt, dan wil je die ook wel verzekeren.
Daar zijn grofweg twee soorten verzekeringen voor: 1. Een WA (Wettelijke Aansprakelijkheid)-verzekering die alleen schade vergoedt die je met je boot aan een ander toebrengt. 2. Of een casco- of allriskverzekering, die ook schade aan je eigen boot dekt.
Bij een auto is het heel gebruikelijk om alleen een WA-verzekering te hebben, maar bij een boot is dat minder verstandig omdat een WA-verzekering niet de kosten van een eventuele berging dekt. Elke verzekering heeft zijn eigen voorwaarden en dekking, maar over het algemeen wordt bij een cascoverzekering schade door eigen schuld wel gedekt, zolang er geen sprake is van nalatigheid.
Omdat verzekeringen commerciële bedrijven zijn, willen ze winst maken. Zoveel mogelijk inkomsten, zo weinig mogelijk kosten. Als er een schade uitbetaald moet worden zullen ze altijd proberen dat op een andere partij te verhalen. Om die reden staat er vaak in de voorwaarden dat je niet een partij mag vrijwaren voor schade. Nu blijkt dat sommige maatschappijen de tekst in het havenreglement van De Watergeuzen lezen als zo’n vrijwaring. Daar staat namelijk in dat bij het hellingen de eigenaar van de boot eindverantwoordelijke blijft en dus niet onze vereniging.
Zoals altijd weet je pas hoe goed je verzekering is wanneer je een schade meldt. Tijdens het hellingen afgelopen najaar is er schade ontstaan aan mijn schip doordat er ergens speling in de hijskabel zat en de kar met de boot erop een stuk terug schoot. Op het moment dat de kabel weer strak stond ging de boot wel verder terug het water in, waarbij hij met het onderwaterschip op de hoek van een H-balk van de kar kwam en doorschoof, met als gevolg een diepe kras, zeg maar scheur, in de romp. Bij het melden van de schade werd er niets gezegd over hoe vervelend die voor mij was, maar werd er gelijk begonnen over het verhalen van de schade op de partij die het hellingen uitvoerde, de vereniging. Uiteindelijk is de schade niet vergoed door de verzekeraar, terwijl ik wel allrisk verzekerd ben, ook voor schade door eigen toedoen. De letterlijke tekst van de verzekeringsmaatschappij:
“Daar u uw watersportvereniging heeft gevrijwaard voor schade aan uw vaartuig, hetgeen niet is toegestaan conform de polisvoorwaarden, kunnen wij thans niet tot vergoeding van uw schade overgaan. Wij kunnen deze schade niet voor u trachten te verhalen daar er geen titel is op grond waarvan wij tot een verhaalsactie zouden kunnen overgaan”.
Inmiddels heb ik deze verzekering opgezegd en heb ik voor een andere maatschappij gekozen waarbij ik vooraf gevraagd heb hoe de dekking in dit specifieke geval is. Dit is de EOC Schepenverzekering geworden, een onderlinge maatschappij waar het winstoogmerk niet het belangrijkste is. Zij hebben ook de voorwaarde dat je niet een andere partij mag vrijwaren, maar stellen dat het hellingen bij een watersportvereniging eigenlijk altijd door de leden zelf gedaan wordt en er dus ook niets te verhalen valt als er iets beschadigt, maar dat dat onder eigen schade valt.
Ik kan alle leden aanraden om bij hun verzekering na te vragen hoe deze naar schade bij het hellingen kijken, waarbij de vereniging dus niet aansprakelijk is.
Gelukkig heb ik met behulp van enkel mede-Geuzen de schade voor het grootste deel alweer verholpen.
Nog een kleine maand en dan gaat het nieuwe vaarseizoen van start. Terwijl onze havens zich weer vullen met piekfijn bijgewerkte scheepjes ontvangt u als het goed is ook verse polissen voor de WA- en bootverzekering. In het Jachthavenreglement, artikel 6.1 is bepaald dat deze polissen aan boord moeten zijn en op verzoek aan de havencommissaris of een bestuurslid getoond moeten kunnen worden.
Op zondag 18 januari, een week later dan in de jaaragenda stond, konden we elkaar een gelukkig nieuwjaar met uiteraard een goed vaarseizoen toe-wensen. Ons clubhuis was gelukkig heel wat makkelijker te bereiken dan een week ervoor en even na vieren was het al gezellig vol.
De evenemen-tencommissie had op alle tafels schalen en kommetjes met lekkere hapjes neergezet en achter de bar waren Jeanine en Rudolf druk in de weer om iedereen van een drankje te voorzien. Na een uurtje was het moment aangebroken voor het voltrekken van ons bekende nieuwjaarsritueel: de toespraak van onze voorzitter. Meestal begint die met een terugblik naar het voorbije jaar, maar Anne blikte liever direct vooruit, naar alles wat er dit jaar op de rol staat, en dat is niet gering: - een marifooncursus, - de Spiegel-bijeenkomst Toekomst Watergeuzen, - cursussen over boordelektra en - manoeuvreren bij het aanleggen en wegvaren en als klapper - de renovatie van het buitenterrein voor het clubhuis en de loods, weer onder de bezielende leiding van havenmeester Job.
Ze riep iedereen op om naar de toekomstverkenning te komen. Hopelijk heeft haar enthousiasme een vonk doen overspringen en wordt het daar op dinsdag 27 januari net zo druk als op deze nieuwjaarsborrel.
Na de toespraak werd er nog geruime tijd doorgepraat over vaarplannen, scheepsonderhoud en andere zaken die ons als watersporters bezighouden, en aan de seniorentafel waar ongetekende had plaatsgenomen was gezondheid een niet onbelangrijk gespreksonderwerp. Aan het eind van de middag konden we terugkijken op een geslaagde nieuwjaarsborrel.
Leden van de evenementencommissie, van harte bedankt voor jullie inzet!
Spiegel bijeenkomst - Samen bepalen we de koers naar ons 100-jarig bestaan en verder! Dinsdag 27 januari vanaf 17.30 - 21:00 uur Diemerzeedijk clubhuis Aanmelden bij Anne Strijkel via mail: voorzitter@wsvdewatergeuzen.nl ----------- De afgelopen maanden is een groep leden (de Strategiegroep Toekomstverkenning, bestaande uit Manus, Rinke, Peter, Paul van O, Paul van K, Annemarie, Anne N en Anne S) samen met het bestuur bezig geweest met de vraag: hoe zien wij de toekomst van onze 97-jarige vereniging, op weg naar de 100 jaar en daarna? We hebben gekeken naar alles wat we samen hebben: onze havens, de loods, ’t Landje, de deelboten en vooral onze 250 leden.
Tijdens drie bijeenkomsten en de seizoenssluiting hebben we veel opgehaald: ideeën, zorgen, wensen en plannen. Daaruit blijkt: we hebben een rijke club, met prachtige plekken en veel kennis, maar we gebruiken dat nog niet optimaal en we kennen elkaar nog niet goed genoeg.
Waarom deze Spiegelbijeenkomst? We willen niet als klein strategieclubje zelf gaan bedenken hoe de toekomst van de Watergeuzen eruit moet zien. Het moet echt “van samen” zijn: van alle leden. Daarom organiseren we op dinsdag 27 januari 2026 een Spiegelbijeenkomst voor alle Watergeuzen. In deze bijeenkomst kijken we in de spiegel: wat maakt ons tot Watergeuzen, wat gaat goed en wat kan beter? We leggen de belangrijkste bevindingen van de strategiegroep aan jullie voor: wat hoorden we over havens, loods, ’t Landje, deelboten en leden? Daarna gaan we samen richtingaanwijzers formuleren: waar willen we als vereniging de komende 5–10 jaar in investeren, wat heeft prioriteit en wat laten we nog even liggen?
De uitkomsten gebruiken we om toe te werken naar een stuk dat op de ALV van 2026 kan worden besproken: een duidelijke koers voor één vereniging met drie havens, met oog voor duurzaamheid, betaalbaarheid, samenredzaamheid en plezier op en rond het water.
Waar gaat het concreet over? Enkele thema’s die deze avond langs kunnen komen:
• Hoe blijven onze havens in Diemerzeedijk, Vinkeveen en Durgerdam ook in de toekomst leefbaar en betaalbaar, met alle regels, baggeren, uitstootvrij varen en natuurontwikkelingen die op ons afkomen?
• Hoe benutten we beter wat we hebben: de loods als ontmoetings- en leerplek, Vinkeveen en ’t Landje als prachtige, nog te weinig gebruikte plekken, en de deelboten voor leden zonder eigen boot of met kleinere beurs?
• Hoe zorgen we dat nieuwe en bestaande leden zich echt gekend voelen, bijvoorbeeld met buddies, een smoelenboek en meer gezamenlijke activiteiten?
• Welke cursussen, tochten en activiteiten willen we organiseren (marifonie, motortechniek, elektrificatie, samen varen, winterwandelingen enzovoort) en wie wil daaraan meewerken?
Hoe ziet de avond eruit? We beginnen informeel, op 27 januari a.s. vanaf 17.30 uur, met soep en brood en laten om 18.30 eerst een kort filmpje zien over “verenigen” (deel 2, deel 1 is al vertoond op de seizoenssluiting). Daarna volgt een korte inleiding over identiteit en toekomst van de Watergeuzen door leden uit de strategiegroep. Vervolgens gaan we in kleine groepjes in gesprek aan de hand van een paar eenvoudige vragen, zoals:
• Wat vind jij het mooiste aan de Watergeuzen? • Wat zou jij willen verbeteren? • Wat zou jij zelf, groot of klein, kunnen bijdragen?
Aan het eind (max. 21 uur, gevolgd door informele borrel) halen we de belangrijkste inzichten op in de hele groep. Het wordt geen zware vergaderavond, maar een praktische, gezellige werkbijeenkomst waarin we elkaar beter leren kennen en samen richting geven.
Oproep: kom en praat mee! Om goed te kunnen voorbereiden en genoeg soep te maken, vragen we je om je aan te melden voor de Spiegelbijeenkomst via mail: voorzitter@wsvdewatergeuzen.nl
Wie zich aanmeldt, ontvangt vooraf het achtergrondstuk ter voorbereiding; lezen hoeft niet, maar helpt als je meer details wilt.
Juist omdat we willen groeien naar één vereniging en omdat er belangrijke keuzes aankomen over havens, loods, ’t Landje, deelboten en activiteiten, is jouw stem belangrijk. Of je nu al jaren Watergeus bent of net lid, met of zonder boot, jong of oud: je hoort erbij en je blik telt.
Doe je mee? Meld je dan aan en noteer de datum van de Spiegelbijeenkomst in je agenda. Samen bepalen we de koers naar ons 100-jarig bestaan en verder!
Dit winterseizoen organiseren we aan de Diemerzeedijk een praktische marifooncursus waarmee je het officiële marifoonbewijs Short Range Certificate – SRC kunt behalen. Met dit certificaat mag je alle marifoons bedienen, óók op zee. De cursus vindt plaats op zondag 25 januari. Let op: er zijn slechts 12 plekken beschikbaar! Kosten: €330 per persoon (inclusief lesdag, oefenmateriaal en examen).
We hebben bewust gekozen voor het Short Range Certificate omdat dit als enige marifoonopleiding theorie én uitgebreide praktijktraining combineert. Je leert dus niet alleen wat je moet doen, maar vooral hoe je het in de praktijk toepast — precies wat je op het water nodig hebt.
Programma van de dag:
Ochtend: theorieles, inclusief de verplichte examenstof én veel nuttige praktijkadviezen, tips & tricks.
Lunchpauze
Middag: oefenen met échte marifoons, realistische scenario’s en het correct gebruik van maritieme termen.
Einde van de dag: mondeling én schriftelijk examen (ongeveer 30 minuten).
Afsluiting: we proosten natuurlijk samen op het behalen van jullie certificaat!
Om goed voorbereid te starten, krijg je vooraf toegang tot een online lespakket. Doornemen kost ongeveer 2–3 uur en kun je in je eigen tempo doen. Na het examen duurt het nog even voordat de officiële papieren binnen zijn (bureaucratie…), maar alles is op tijd voor het nieuwe vaarseizoen geregeld.
De marifooncertificaten in Nederland
Basis Marifooncertificaat
Voor marifoons zonder DSC.
Alleen toegestaan op binnenwater, in binnenvaartmodus.
Wordt beperkt internationaal erkend.
Marcom B
Theoretisch diploma voor maritieme communicatie op korte afstand.
Internationaal erkend en ook geldig op zee.
Nadruk ligt op theorie, zonder praktijktraining.
Short Range Certificate (SRC) – de cursus die wij aanbieden
Internationaal erkend certificaat.
Geldig op binnenwater én zee.
Toestemming voor gebruik van o.a. marifoons met DSC, EPIRBs, man-over-boord zendapparatuur en andere kleinescheepvaartrelevante systemen.
Circa 50% praktijk, ideaal voor watersporters die de marifoon écht willen leren bedienen.
Heb je zin om je marifoonvaardigheden te verbeteren en met vertrouwen te communiceren op het water? Meld je dan snel aan — vol = vol! Aanmelden kan tot 1 januari of totdat het vol is per mail naar: manusofferman@gmail.com
De (verwachte) weersomstandigheden zijn van dien aard dat we (in goed overleg tussen bestuur en evenementencommissie) de Nieuwjaarsborrel helaas een week uitstellen. De nieuwe datum voor de Nieuwjaarsborrel wordt 18 januari a.s., van 16-18 uur.
Tevens maken we van de gelegenheid gebruik om jullie te attenderen op de Spiegelbijeenkomst op 27 januari a.s., van 17.30-21 uur. Deze bijeenkomst, voorbereid door de Strategiegroep, gaat over waar wij als vereniging naartoe willen, hoe we ons klaarmaken voor de volgende 100 jaar Watergeuzen. Lees hier meer hierover.
Graag tot ziens op deze bijeenkomst(en).
Namens, bestuur, Evenementencommissie en strategiegroep, Anne Stijkel, voorzitter
Beleef Amsterdam Light Festival met onze verenigingssloep!
Dit jaar wordt voor de 14e keer het Amsterdam Light Festival (ALF) georganiseerd en dat staat nu in het teken van “Legacy” (nalatenschap).
Om de kunstwerken vanaf het water te zien, hebben we voorgaande jaren een aantal avonden voor de leden georganiseerd. Gezien het succes hebben we het plan om ook nu weer drie avonden te organiseren.
Elke avond worden er 2 rondjes gevaren. Elk rondje duurt ca. 1 uur. Het aantal passagiers in de Geus II is echter beperkt tot max. 6 passagiers. De op- en afstapplaats zal weer aan het Entrepotdok nabij de Nijlpaardenbrug zijn. Nadere info volgt later.
Wil je meevaren? Dat kan, maar vol is vol en wie het eerst maalt wie het eerst komt! Als het regent gaat het varen niet door en wordt er eventueel naar een vervangende datum gezocht.
Aanmelden via onderstaand e-mailadres, onder vermelding van naam, datum & tijd. Je mag maximaal 2 personen aanmelden: jaapvanloenen@hotmail.com
De volgende data zijn gepland:
Donderdag 27 november 17.00 uur. Donderdag 27 november 18.30 uur Vrijdag 28 november 17.00 uur. Vrijdag 28 november 18.30 uur Woensdag 3 december 17.00 uur Woensdag 3 december 18.30 uur
Uitgebreide documentatie over de lichtkunstwerken ontvang je tijdens de tour met de Geus II.
N.B. Voor mensen die op eigen gelegenheid het Amsterdam Light Festival willen bezoeken: dat kan zowel met de eigen boot als met een rondvaartboot, en via een wandeling of fietsroute. Dit jaar is er zelfs een Foodwalk. Op https://amsterdamlightfestival.com/nl/data-tijden vind je hierover uitgebreide informatie.
De Festival App is gratis te downloaden via de Google Play Store en Apple Store. In de app kan de routekaart aangekocht worden die alle informatie over de kunstwerken en kunstenaars bevat.
Op de ALV van 30 april werd het gewijzigde plan voor de loods goedgekeurd door de leden. De volgende dag belde ik direct de aannemer om te melden dat we een go hadden. Ik had me terdege voorbereid op het gesprek om toch vooral gedaan te krijgen dat het werk voor de winterstalling gereed zou zijn. Maar het gesprek liep anders dan ik verwacht had; de druk kwam van de aannemer. Die wilde zo snel mogelijk beginnen. Ik kreeg nog een maand respijt, maar de werkzaamheden zouden 2 juni beginnen.
Dat betekende een maand om de loods leeg te krijgen. Er stonden boten voor knippen en scheren; bovendien zouden er nog boten de loods in gaan. En dan waren er nog de twee boten die al enige jaren in de loods “wonen”. Alles moest voor 2 juni afgehandeld zijn en naar buiten gezet. Vorig jaar is de zijloods dijkzijde opgeruimd en opnieuw ingericht dus we wisten dat er van alles tevoorschijn zou komen bij het leegruimen. Ondanks twee aankondigingen in de Geus dat het ging gebeuren hebben we maar weinig leden gezien die spullen kwamen weghalen. De snel geleverde 10 kuub afvalcontainer leek aanvankelijk veel te groot. Maar dan, als alle boten uit de loods zijn en de bokken en aanverwante artikelen buiten staan: de teringzooi die overblijft…. Dan blijkt de grootste afvalcontainer toch nog te klein. Alles wat er nog stond is zonder pardon de container in gegaan. Het afhandelen van de knippen en scheren boten verliep daarentegen onverwacht soepel. Alleen bij één van de “bewoners” was lichte dwang nodig om zijn boot te verplaatsen.
Dank aan de leden die geholpen hebben, zondag 1 juni was de loods leeg en zelfs redelijk schoongemaakt.
2 juni startten de mannen van deCoogh. Alsof Mozes in de buurt was: het waterpeil zakte zo`n 15 cm wat ongekend is de laatste jaren! En dat bleef daarna zo. In het hellinggat werd een soort waterkering aangelegd hoewel dit vanwege de lage waterstand een beetje overbodig was geworden. Daarna was de loods zelf aan de beurt. Stap één was het schoonspuiten van de vloer. Ik dacht dat we op de DZD een top hogedrukreiniger hadden maar dit was toch een andere klasse. Hierna werd de vloer in de primer gezet. En vervolgens de bekisting aangebracht. Klinkt allemaal simpel, maar het was een boel werk. Op de 17e kwam het beton. En uitgerekend die dag, voor het eerst in juni, stond de loods blank! De mannen zagen nu met eigen ogen waarom we dit werk nodig hadden. Maar net voor de betonwagen kwam trok het water weer terug en konden we de loods droog pompen.
Eerst kwam de betonpompwagen. Slangen werden uitgelegd zodat begonnen kon worden met het opspuiten bij het hellinggat, de pompwagen stond bij de achterdeur. Daarna kwam de betonmolen. Ik hield mijn hart vast toen hij naar beneden kwam en vrolijk even doorreed tot de waterkant om de wagen voor de loods te manoeuvreren. Ik vroeg de chauffeur hoeveel zijn volgeladen wagen woog. Dat bleek maar liefst 48 ton te zijn. Ons terrein buiten kan dus meer hebben dan ik had gedacht want afrit en betonplaat gaven geen krimp. Hierna volgde nog een lading beton en tot slot moest er nog een kuub extra gebracht worden om de zaak af te maken. De dagen erna werden de bekisting verwijderd en de zijklanten netjes afgewerkt. Op 24 juni, aan het einde van de dag, was de klus geklaard. De komende weken moet de vloer nog uitharden. Dan hopen we te beginnen met het opknappen van de zijwand zoals we dat ook aan de andere kant hebben gedaan.
Dank aan de leden die dit met de lening mogelijk hebben gemaakt! En dank aan iedereen die aan de werkzaamheden heeft meegewerkt! En nu duimen dat dit ons 15 jaar wat droger houdt…
“Ik ben sinds 1975 lid van de Watergeuzen. Volgend jaar komt er dus een jubileum aan, als ik 50 jaar lid ben”.
Welke functies heb je eerder gehad in de vereniging?
“Ik ben begonnen als lid van de ARBO- en de milieucommissie. Daarna werd ik lid van de evenementencommissie, samen met o.a Harry Bührman, onze oud-voorzitter. Daarna ben ik een jaar of tien havencommissaris van Durgerdam geweest. En nu inmiddels dus al negen jaar bestuurslid/voorzitter. Alles bij elkaar ben ik dus zo’n dertig jaar actief geweest in de vereniging”.
Wat is je professionele achtergrond en in hoeverre was die bruikbaar voor het voorzitterschap?
“Voordat ik met pensioen ging was ik directeur bij Waternet. Van mijn leidinggevende ervaring heb ik heel veel baat gehad. Er is op veel punten eigenlijk weinig verschil tussen het leiden van een organisatie of van een vereniging als De Watergeuzen.
Een verschil is wel dat je bij een vereniging met vrijwilligers werkt en dat je dus niet kunt terugvallen op professionals. Een verplichting om voor de vereniging iets te doen bestaat niet, en dus is het altijd de vraag of iemand iets zou wíllen doen. En dan is het bovendien vaak zoeken naar de juiste persoon. We hebben in de vereniging vele deskundigen, maar die weten we slecht te vinden. Gevolg is dus dat het werk vaak met mensen uitge-voerd moet worden die weliswaar van goede wil zijn, maar niet altijd over een ruime mate van deskundigheid beschikken.
Het besturen van een vereniging is ook veel ingewikkelder geworden door veranderingen in de maatschappij. Zo is het aantal regels en wetten waar we mee te maken hebben enorm toegenomen. Daarnaast hebben we te maken met een ledenbestand dat enerzijds veel kritischer geworden is, maar anderzijds veel minder bij de vereniging betrokken is”.
Waarom heb je besloten voorzitter te worden?
“Sinds Gerard Hofdijk als voorzitter vertrok ben ik regelmatig gepolst of een functie in het bestuur niks voor mij was. Ik wilde zoiets echter goed doen en vond dat het destijds niet goed te combineren was met mijn werkzame leven en mijn gezin. Toen ik met pensioen ging en André ermee wilde stoppen heb ik ja gezegd. Ik vond het een uitdaging om de dingen aan te pakken waarvan ik vond dat het tijd werd om er wat aan te doen”.
Wat zijn de grote uitdagingen geweest tijdens je voorzitterschap?
“Dat zijn er nogal wat en ze waren van heel verschillende aard. Ik zal de belangrijkste beschrijven.
Om een vereniging als de onze goed aan te sturen moet je ervoor zorgen dat je een goed bestuur, goede havencommissarissen en goed werkende commissies hebt. Het was niet altijd makkelijk daar de juiste mensen voor te vinden. Terwijl het zonder capabele en gemotiveerde leden om je heen eigenlijk onmogelijk is om als voorzitter te functioneren. De zoektocht naar penningmeesters, na het vertrek van René Duursma, en naar een nieuwe voorzitter, heeft bijvoorbeeld veel moeite gekost.
Verder is veiligheid altijd een van mijn belangrijke aandachtspunten geweest. Dat was al zo toen ik lid van de ARBO-commissie was en later in mijn rol als voorzitter bleef het een belangrijke zaak. De risico’s zijn, zeker bij het hellingen, niet gering. Er is enorm veel verbeterd en gelukkig hebben we nu met Erik iemand in het bestuur die veilig werken expliciet in zijn portefeuille heeft. Daarnaast hebben de havencommissarissen veiligheid hoog in het vaandel staan.
Ook heb ik veel nagedacht en gesproken over de toekomst van de watersport en dan vooral van die rond Amsterdam. Bepalend daarvoor is het vooruitzicht van het elektrisch varen in Amsterdam en het bijbehorende vergunningenstelsel. De vraag is wat dat betekent voor de haven aan de Diemerzeedijk. In Durgerdam speelde lange tijd het dichtslibben van de haven en daar bovenop kwam het vraagstuk van de waterplanten in het Markermeer. De vraag is of dat in de toekomst nog bevaarbaar is en wat dat gaat betekenen voor de vereniging.
Het onderhoud van de havens was tijdens mijn voorzitterschap een belangrijk punt van aandacht. Bij de start van mijn voorzittersperiode waren in alle havens de steigers, een deel van de palen en de elektra in slechte staat. Aan dat alles is de afgelopen jaren keihard gewerkt en ik ben tevre-den over hoe de havens er nu bij liggen. Als we dit jaar de vloeren van de loods en het clubhuis aanpakken hebben we veel van het achterstallig onderhoud opgelost.
Er is een ontwikkeling zichtbaar van verenigingslid naar ligplaatshouder. Misschien komt het doordat ik een ouder lid ben, maar ik vind dit geen gelukkige ontwikkeling. Ik vind dat we te veel leden hebben die eigenlijk alleen lid zijn om hun boot goedkoop te stallen en niet of nauwelijks meedoen aan het verenigingsleven. Ondanks onze werkplicht slagen we er niet in iedereen voldoende bij de vereniging te betrekken, ondanks het feit dat er wel een en ander verbeterd is.
Tot slot: de ‘leenboten’. Steeds meer mensen willen wel varen, maar hebben geen behoefte aan het zelf bezitten van een boot. Dat vind ik op zichzelf een goede, op de toekomst gerichte ontwikkeling die we als vereniging moeten steunen. Daarom hebben we nu enkele boten in bezit van de vereniging die door leden tegen een gering bedrag gehuurd kunnen worden, waaronder een volledig door eigen leden geëlektrificeerde sloep”.
Heb je leuke anekdotes over je tijd als voorzitter?
“Mijn grootste frustratie en een punt van animositeit in de vereniging is dat het mij zelden lukt is om bij de opening van het seizoen de verenigingsvlag wapperend in de top te krijgen. Hij zat of in de knoop, of de lijn brak of hij hing ondersteboven. Zo langzamerhand staan de leden die bij de opening komen, vol verwachting te kijken wat er nu weer misgaat”.
Heb je nog een 'laatste boodschap' aan de leden en/of de vereniging?
“Je bent lid van een vereniging en je bent geen lid om alleen je boot goedkoop te stallen. Draag je steentje bij. De vereniging heeft méér te bieden dan alleen een ligplaats.
Terugkijkend kan ik zeggen dat ik een mooie periode als voorzitter heb meegemaakt. Ik heb er veel van geleerd en heb er veel plezier aan beleefd. Samenwerken met mensen die er in de vereniging iets van willen maken geeft je veel voldoening en energie.
Tot slot zou ik onze nieuwe voorzitter, Anne Stijkel, heel veel succes willen wensen en hoop ik dat de vereniging onder haar voorzitterschap een mooie periode tegemoet gaat”.
Zoals jullie weten hebben we elk jaar een seizoensopening en -sluiting, daarnaast zijn er andere evenementen zoals de informatieavond op 12 maart en de ALV op 19 maart. Om deze te bijeenkomsten te organiseren hebben we hulp nodig.
Wie wil er meedenken en -helpen om er gezellige bijeenkomsten van te maken? Het zou leuk zijn als Durgerdam, Vinkeveen en Diemerzeedijk daarbij alle drie vertegenwoordigd zijn. Er zijn mensen nodig om de bar te bemannen, de tafels en stoelen klaar te zetten, inkopen te doen en misschien wel het clubhuis te versieren.
En verder kunnen we natuurlijk alvast nadenken over hoe we ons honderdjarige bestaan in 2028 gaan vieren.
Zondag 6 en 13 april 2025 - Workshop "Duurzaam Zeilen"
Graag nodigen wij leden van jullie vereniging uit voor een tweedaagse workshop met als thema "Duurzaam zeilen".
Waarom een workshop?
De zeilsport wordt vaak gezien als duurzame sport omdat er gebruik wordt gemaakt van de wind als voortstuwingsmiddel. Toch kan zeilen ook vervuilend voor de omgeving zijn en storend voor het dierenleven, nu er gemakkelijk afval, verfresten, of schoonmaakmiddelen in het water terecht kunnen komen. Vaak zijn er in het clubgebouw nog verbetermogelijkheden wat betreft duurzaamheid, bijvoorbeeld op het gebied van energie, de omgang met spullen, of het aanbod in de kantine. Ten slotte speelt er ook een sociale component, namelijk in hoeverre de zeilsport toegankelijk is voor mensen met een beperkt budget, van verschillende culturele achtergronden, of met lichamelijke beperkingen.
In de workshop zullen deze thema's aan bod komen en krijgen deelnemers concrete tips hoe zij de zeilsport duurzamer kunnen beoefenen, binnen hun zeilvereniging of zeilschool aan verduurzaming kunnen bijdragen, en de zeilsport toegankelijker kunnen maken. Ook kunnen deelnemers leren van initiatieven binnen andere verenigingen en zijn lesmaterialen beschikbaar.
Over de workshop
In de workshop komen drie onderwerpen aan bod:
1) Verduurzaming van de zeilsport (natuur en omgeving)
2) Diversiteit en inclusiviteit van de zeilsport
3) Uitdragen van duurzaamheid binnen de zeilvereniging of zeilsport en in het dagelijkse leven
Plaats: "De Crossboat" op het terrein van Broedplaats De Ceuvel, Korte Papaverweg 4, 1032 KB Amsterdam
Data: Zondag 13 april 2025, telkens van 9:30 tot 17:30 uur (inloop vanaf 9:00 uur).
Deelnemers: maximaal 30 van zeilverenigingen en zeilscholen in Nederland, tussen 18 en 30 jaar.
Kosten: Deelname aan de workshop is kostenloos. Een (vegetarische) lunch op beide dagen is inclusief. Reiskosten zijn voor eigen rekening.
Over de begeleiders
Wij, Floris en Ivar van Sailors for Sustainability, hebben een achtjarige zeilreis rond de wereld gemaakt. Onderweg hebben wij duurzame oplossingen gedocumenteerd, bijvoorbeeld op het gebied van energie, transport, en landbouw. De lessen in duurzaamheid zullen wij aan de hand van korte presentaties delen. Daarnaast zullen wij de deelnemers begeleiden bij hun groepsopdrachten. Ook zullen we beelden tonen van de indrukwekkende natuur die we onderweg hebben gezien, maar ook van de bedreigingen die klimaatverandering, vervuiling en sociale ongelijkheid vormen.
Aanmelden
Omdat het aantal plaatsen beperkt is tot dertig deelnemers, raden we aan om spoedig te reageren.
Aanmelden kan door te mailen naar crew@sailorsforsustainability.nl met de namen, leeftijden, functies en e-mailadressen van de afgevaardigde leden. Elke zeilvereniging en zeilschool kan maximaal twee deelnemers tussen 18 en 30 jaar afvaardigen die op beide dagen aanwezig kunnen zijn.
We zullen deelname bevestigen op volgorde van aanmelding.
We hopen ook enkele van jullie leden op zondag 6 april a.s. te kunnen ontmoeten. Mochten er nog vragen zijn, aarzel dan niet om die te stellen.
Sailors for Sustainability Two sailors in search of sustainable solutions
Over Sail 4 Sustainability
'Sail 4 Sustainability' is een Erasmus+ initiatief dat mede door de Europese Commissie wordt gefinancierd. Onze visie is om jongeren in staat te stellen duurzaamheid te omarmen en onze planeet te beschermen door de transformerende kracht van zeilen. We streven ernaar een veilige, plezierige leeromgeving te bieden waar jongeren de noodzaak van duurzaamheid in de zeilsport kunnen ontdekken. Door hun kennis en vaardigheden te vergroten, streven we ernaar duurzaamheidsambassadeurs te cultiveren die een positieve bijdrage leveren aan een ecologisch gezonde en sociaal rechtvaardige wereld. 'Sail 4 Sustainability' wordt uitgevoerd door zes Europese organisaties, waaronder de Nederlandse Stichting Sailors for Sustainability.
Dit stukje gaat over het belang van veilig werken en het voorkomen van ongelukken op de havens van de Watergeuzen. Het gebruik van machines, hijsgereedschap, het hellingen en werken met elektriciteit zijn risico volle werkzaamheden. Soms gebeuren er kleine ongelukjes maar meestal gaat het (net) goed.
U kunt de veiligheidsbladen hier downloaden, of vind ze onder 'informatie', 'downloads', 'verenigingsinformatie'. Het zijn in totaal zes PDF's.
De Watergeuzen doet veel aan veiligheid en milieu. Dit doen we niet alleen omdat het moet vanuit de wetgeving, bestuursverantwoordelijkheid maar ook omdat we ongelukken willen voorkomen. Door een inventarisatie te maken van de potentiële gevaren kunnen we ons gericht inzetten voor veilige havens.
Maatregelen die genomen worden zijn, EHBO voorzieningen, defibrillator, veiligheidseisen bij het hellingen, keuren van elektriciteit aansluitingen, eisen veilig onderstoppen van de boten, adequate steigers, preventieve bomenkap, etc.
Om de leden te informeren over risico’s en te nemen maatregelen zijn er veiligheidsbladen gemaakt. Het gebruik van machines, chemische producten brandbare stoffen, lassen, branden ( elektrische föhn) brengt inherente risico's met zich mee, en daarom is het essentieel dat we altijd de juiste werkwijze volgen en ons bewust zijn van de risico’s.
In de veiligheidsbladen staan de risico’s en maatregelen beschreven. We gaan ervanuit dat de leden de bladen lezen en zich houden aan de veiligheidsmaatregelen. Dit is een gedeelde verantwoordelijkheid. Het bestuur heeft de plicht om de leden te informeren en de leden moeten zich houden aan de afspraken en maatregelen. Nieuwe leden krijgen bij de introductie instructie en gedragsregelen voor veilig werken en milieugedragsregels.
De Veiligheidsbladen zijn binnenkort te vinden in de kantine van onze havens en de digitale versie is te raadplegen in de Watergeus. Tot nu toe zijn er 5 veiligheidsbladen gemaakt en worden verder in de loop van het jaar verder uitgebreid.
Veiligheid is een gedeelde verantwoordelijkheid. Laten we er samen aan werken en veilig werken te bevorderen.
Mede namens het bestuur, met vriendelijke groet,
Erik Corver, Bestuurslid met aandachtgebied, veiligheid en milieu
- - - - U kunt de veiligheidsbladen hier downloaden, of vind ze onder 'informatie', 'downloads', 'verenigingsinformatie'. Het zijn in totaal zes PDF's. - - - -
Op 5 oktober zijn de "Verdienstelijke Watrergeuzen" een dagje naar het KNRM museum in Den Helder geweest. Naast een bezoek met gids aan het museum, is er ook een tochje met 2 van de oude reddingsboten gemaakt, De Prins Hendrik en de Insulinde. Van dat laatse is hier een Videoimpressie gemaakt door Ton Offermans.
Op 21 september 2024 is er onder bezielende leiding van Jaap een sloepentocht in de avonduren georganiseerd. Hier is een beeldverslag van deze tocht (klik op de afbeelding of de tekst hieronder).
Eind mei is er brand geweest in de haven van Durgerdam. De speed-boot naast mijn boot is in brand gevlogen. De benedenwinds liggende Marieholm is ook afgebrand en mijn bovenwinds liggende boot heeft hitteschade opgelopen. Mijn zeil is gesmolten, net als de huik, er is een lijmnaad in de mast opengesprongen en er is verf- en lakschade aan kajuitopbouw, mast, romp en luiken. Alles aan stuurboord, waar de speedboot lag.
Even een situatieschets: mijn boot is 7,5 meter lang, stalen romp, hou-ten mast, giek en luiken. De boot is uit 1963 en in mijn bezit sinds 1998, 26 jaar dus. Ik heb de boot gekocht voor fl. 17.000,- en in overleg met toen nog Oranje Verzekeringen, verzekerd voor fl.25.000,- . Het ver-haal was: verzeker niet veel hoger dan de marktwaarde. In die 26 jaar heb ik nooit meer naar de verzekering omgekeken. Weleens gedacht “Moet ik niet eens kijken?”, maar niet gedaan dus. Achteraf misschien niet heel slim en daarom schrijf ik dit stukje ook. Kijk even naar je ver-zekering. Klopt die nog wel? Wat zijn de voorwaarden?
Havencommissaris Michael van WSV Durgerdam belde me de ochtend na de brand en stuurde me een foto. Ik heb meteen de verzekering ge-beld en verteld wat er gebeurd was. Ik ging ervan uit dat alles vergoed zou worden door de verzekering van de eigenaar van de speedboot. Al na 1 minuut werd ik uit die droom geholpen: bij brand, zo zijn de verze-keraars met elkaar overeengekomen, moet het aantoonbaar zijn dat de eigenaar van het verbrande schip nalatig/schuldig is geweest. Als dat niet aantoonbaar is, is de schade voor de eigen verzekering. In dit ge-val was er geen enkel bewijs van schuld of nalatigheid, dus mijn schade ging naar mijn eigen verzekering.
De schade vergoed krijgen Al snel kwam er een expert en hij stelde de schade vast zoals boven omschreven. Er moest een nieuwe huik, nieuwe mast en een nieuw grootzeil komen en de verf- en lakschade (plus plamuren) moest her-steld worden. Er was ook verder geen schade: binnenin de boot is niks gebeurd, gek genoeg waren de vallen zonder schade. Ik vergat nog één gesmolten stootwil, maar allá.
Het was aan mij om offertes voor de vervanging en reparaties op te vragen, zodat de verzekeraar het schadebedrag vast kon stellen. De expert belde mij toen hij zijn rapport klaar had en vertelde over aftrek ‘oud voor nieuw’. Ik schrok me een hoedje. Oud voor nieuw? Hoezo? Mijn boot is toch niet in brand gevlogen? Ik ben alleen maar slachtoffer. Krijg ik de schade niet in zijn geheel vergoed? Nou, nee dus.
De standaard aftrek volgens EOC: Zeilen en dekzeilen(huik): 8% per jaar. Mast: 4% per jaar. Verf: weet ik niet, want mijn verfwerk is als nieuw beoordeeld.
Dit zijn de standaardaftrekpercentages die mij over de telefoon zijn meegedeeld, maar die in mijn geval niet gehanteerd zijn. Uiteindelijk werd het: zeil en huik 4% en mast 1% per jaar. Ik heb op de website zit-ten zoeken: had ik die percentages kunnen vinden van tevoren? Ik heb ze niet gevonden. In de voorwaarden staat alleen maar dat er een af-trek plaats kán vinden. Ook heb ik 250 euro eigen risico, die betaald moet worden.
Wat verder koud om mijn dak viel: de totallossgrens. Mijn boot bleek nu voor € 13.500,- verzekerd te zijn. O domme Maud, vergelijk dat eens met de oorspronkelijke 25.000 gulden, alsof de prijzen sinds 1998 niet enigszins gestegen zijn… Maar goed, dat was nu eenmaal niet meer te veranderen. Maar de boot wordt al als verloren beschouwd, las ik in de voorwaarden, als 75% van die som aan schadeherstel bereikt wordt: €10.125. Als je zelf niks wil of kan repareren, kom je al heel snel aan dat bedrag. (Nog even los van het eventuele bergen bij zinken, zoals bij de speedboot en de Marieholm moest gebeuren. vier of vijf mannen uit Zwartsluis, 5 uur bezig, een enorme kraanwagen plus chauffeur, twee vrachtwagens om de wrakken te vervoeren, kosten voor opslaan en af-voeren …. ). Mijn eerste offerte-aanvraag bij Ventis voor een nieuwe mast zat al bo-ven dat bedrag! (Ik vraag me af of ze zich niet vergist hebben overi-gens, zo exorbitant hoog was hun offertebedrag). Van andere prima mastenmakers kwamen er gelukkig beduidend normalere prijzen bin-nen (minder dan ⅓ van de prijs van Ventis).
Met passen en meten en afzien van het melden van kleinere zaken, bleven we net onder die 75%. Maar van de grofweg €10.000 aan scha-de moet ik zelf ongeveer €1800,- betalen. Dat heeft me best wat traan-tjes gekost. Je hebt immers nergens schuld aan, je boot gaat er 0,0 op vooruit en toch kost het je een bak met geld. Die 0,0 op vooruit: mijn zeil was 4 jaar oud, voor mijn manier van zeilen is dat gloednieuw! Maar toch, 20% van het nieuwe zeil moet ik zelf betalen. Huik: idem.
Mijn mast: geen idee hoe oud de mast is, dus in de ogen van de verze-keraars zijn ze heel erg schappelijk. Ik betaal 1% per jaar over de 26 ja-ren dat ik bij hen verzekerd ben. In mijn ogen daarentegen, was het een zo goed als nieuwe mast. Elk jaar gaat hij eraf en verblijft hij in de winter in de loods, elk jaar schuur ik hem op en breng ik twee nieuwe laklagen aan, elk jaar check ik op oneffenheden, inwatering, lijmnaden. 3 jaar geleden heb ik hem volledig kaal gehaald, alle beslag eraf, alles nagelopen: geen enkele beschadiging. Daarna weer negen lagen lak erop en beslag teruggezet. Hoezo oude mast? Ik kon foto’s laten zien van de kale mast en de expert vond het een prachtig verzorgde en goed uitziende mast. Maar toch, 26% moet ik zelf betalen.
Waarom niet voor total loss gaan? In mijn geval zat ik net op de grens van total loss. Ik had offertes waar-door ik erboven uit had kunnen komen. Maar dat heb ik niet gedaan. De expert begon al over de restwaarde van mijn boot. Die zou best hoog liggen: een bootje dat er zo goed en klassiek uitziet zou echt wel wat opleveren. Ik heb ook contact gehad met Camiel van Drimmelen, wiens boot een aantal jaar geleden na een brand bij de buurboot inder-daad total loss was. Hij is een half jaar in een administratief gevecht geweest om de restwaarde van zijn schip naar de werkelijke restwaar-de te beargumenteren. Ik verwachtte dus minder geld te krijgen, plus veel rompslomp als ik boven het total lossbedrag uit zou komen.
Leermomentje Ik schrijf dit stukje vooral als waarschuwing: check het even, je verzeke-ring. Is het bedrag nog wel okay? Wat zijn de voorwaarden? Heb je je mast net helemaal gecheckt: meld het even bij je verzekering, mis-schien dat hij weer als nieuw beschouwd kan worden. Maak foto’s als je dingen repareert of kaal haalt en opnieuw in de lak zet. En misschien kan je beter naar een andere verzekering overstappen. Dat heb ik zelf overigens nog niet uitgevogeld, want het is nogal saaie materie. Een saai stukje dus, maar misschien heb je er wat aan.
WSV 'De Watergeuzen' is opgericht in het jaar 1928. De vereniging beheert drie havens. De haven aan de Diemerzeedijk met het clubhuis en de winterstalling vormt het middelpunt van de vereniging. De twee andere havens zijn in Vinkeveen en in Durgerdam.
